حقوق تیرماه کارگران 1404 را در قالب چند جدول مشاهده کنید و از نحوه محاسبه حقوق کارگران مطلع شوید.
حقوق کارگران در تیرماه شفاف سازی شده است؛ بطوریکه تعداد روزهای تعطیل رسمی و جمعه از آن کم شده و به شیوه ای صریح و دقیق حساب شده است.
محاسبه حقوق تیرماه کارگران 1404
حقوق اداره کار 1404
حقوق اداره کار در سال 1404، همراه با افزایش 45 درصدی به شرح زیر اعلام شده است.
- حقوق کارگر مجرد (بدون سابقه کار): 134.909.680 ریال
- حقوق کارگر مجرد (با یک سال سابقه کار): 137.729.680 ریال
- حقوق کارگر متاهل (بدون فرزند و بدون سابقه کار): 139.909.680 ریال
- حقوق کارگر متاهل (دارای یک فرزند و یک سال سابقه کار): 153.120.648 ریال
جزئیات افزایش حقوق کارگران
- حداقل دستمزد روزانه: 3.463.656 ریال
- پایه حقوق وزارت کار (ماهانه): 103.909.680 ریال
- حق مسکن: 9.000.000 ریال (بدون تغییر)
- پایه سنوات روزانه: 94.000 ریال
- پایه سنوات ماهانه: 2.820.000 ریال
- حق تاهل: 5.000.000 ریال
- حق اولاد (برای هر فرزند): 10.390.968 ریال
- نرخ هر ساعت اضافه کاری: 661.544 ریال
- مزد هر روز جمعه کاری: 1.385.462 ریال
- مزد هر ساعت شب کاری: 165.282 ریال
- کمک هزینه اقلام مصرفی خانوار: 22.000.000 ریال
حقوق ساعتی اداره کار 1404
در تعیین دستمزد سال 1404 کارگران، حداقل حقوق ساعتی اداره کار، 472.531 ریال بر مبنای سی روز در نظر گرفته شده است.
دستمزد روزانه برابر با یک کیلو برنج
درحالی دستمزد روزانه یک کارگر کمی بیش از ۳۰۰هزار تومان است، هرکیلو برنج هم از مرز ۳۰۰هزار تومان گذشته است.
در ۴سال اخیر مصوبه مزدی با انتقادات جدی از سوی کارگران و جامعه کارگری رو به رو بود. درحالی که طبق ماده ۴۱قانون کار مصوبه مزدی باید طبق تورم تعیین میشد، اما عقبماندگی دستمزد از تورم به نقطه تاریک حقوق کارگران تبدیل شده بود.
طبق وعدهها دولتها نه تنها موارد قانونی را در مصوبات مزدی رعایت نمیکردند؛ بلکه ترمیم مزد هم هرساله بدون نتیجه میماند.
دادههای تورمی نشان از افزایش نجومی و بیسابقه قیمت اقلام خوراکی دارد؛ آنچه دادههای رسمی نشان میدهد گرانی بیش از ۷۰ درصدی اقلام اساسی از جمله برنج و حبوبات از ابتدای زمستان قبل تا پایان خرداد امسال است؛
البته دادههای میدانی نشان میدهد در تیرماه، اقلامی از جمله برنج ایرانی بازهم یک گرانی بیش از ۵۰ درصدی را تجربه کردهاند؛ بعد از جنگ ۱۲روزه، قیمت هر کیلو برنج ایرانی از ۱۵۰ تا ۱۸۰ هزار تومان به ۳۰۰ هزار تومان رسید.
شاخصهای تورمی گواهی میدهند که لوبیا، برنج و لپه در ۶ ماه گذشته (تا پایان خرداد) حداقل ۷۰ درصد گران شدهاند! در همین بازه زمانی، متوسطِ تورمِ اقلام اصلی سفره خانوار به طور میانگین ۳۵ درصد بوده است.
در بین این اقلام، لوبیا چیتی با رشد ۱۵۹ درصد، در صدر افزایش قیمتها قرار دارد. لوبیا قرمز با ۷۴ درصد در رتبه دوم و برنج ایرانی و لپه هر کدام با ۷۲ درصد در رتبه سوم قرار دارند.
نخود با ۶۸ درصد، موز با ۶۴، چای خارجی با ۵۱، عدس با ۵۰ و سیب زمینی با ۴۷ درصد در رتبههای بعدی افزایش قیمتها قرار دارند. همچنین کمترین افزایش قیمتها مربوط به تخممرغ و گوشت گاو با ۸ درصد، مرغ با ۹ درصد، کنسرو و ماهی قزلآلا با ۱۰ و گوشت گوسفندی با ۱۱ درصد بوده است.
پیش از این قلههای گرانی را فتح کرده بودند و در واقع قبلتر به آخرین نقطههای تابآوری بازار رسیدهاند با این حال بازهم بین ۸ تا ۱۱ درصد گران شدهاند؛
اما قیمت اقلامی مانند حبوبات و برنج، به معنای واقعی کلمه نجومی شده است و همه مرزهای سابق را پشت سر گذاشته است.
حالا دهکهای فرودست و لایههای زیرین طبقه کارگر به خصوص حداقلبگیران، بیثباتکاران و کارگران روزمزد، قادر به خرید حبوبات و برنج نیستند. البته باید توجه داشته باشیم که این دادهها مربوط به بازه زمانی تا پایان خردادماه است و در تیرماه یک گرانی ۵۰ درصدی دیگر به هزینههای این اقلام افزوده شده است؛
ضمن اینکه در تیرماه، نان در برخی از مراکز استانها ۵۲ درصد گران شد؛ در شهرستانها نیز گرانی ۴۰ درصدی نان اتفاق افتاد.
به جز تورم سنگینِ خوراکیها، در همین بازه زمانی، کرایه خانه، حمل و نقل، تعرفههای انرژی از جمله قبوض برق و آب و همچنین دارو، هرکدام حداقل چند ده درصد گران شدهاند؛
در چنین شرایطی، سبد معیشت حداقلی کارگران به چه رقمی رسیده است؟
کارگران چند میلیون تومان در هر ماه نیاز دارند تا بتوانند سادهترین نیازهای زندگی خانواده را تامین کنند و در اوضاع فعلی دوام بیاورند؟
ساعت کار قانونی در سال ۱۴۰۴
مطابق قانون کار، سقف ساعت کار عادی در هفته ۴۴ ساعت است و معمولاً در ۶ روز توزیع میشود. کار بیش از این مقدار، مشمول اضافهکاری میگردد و دستمزد آن باید حداقل ۴۰ درصد بیشتر از مزد عادی باشد.
در روزهای تعطیل رسمی یا جمعه نیز نرخهای متفاوتی برای محاسبه دستمزد وجود دارد که معمولاً از اضافهکاری روزانه فراتر است.
نکات پایانی درباره حداقل حقوق سال ۱۴۰۴ کارگران
1. افزایش ۴۵ درصدی برای حداقلبگیران: پایه حقوق ماهانه از ۷۱,۶۶۱,۸۴۰ ریال به ۱۰۳,۹۰۹,۶۸۰ ریال رسیده و دستمزد روزانه نیز ۴۵ درصد بیشتر شده است.
2. بن خواربار و پایه سنوات: بن خواربار ۵۷ درصد و پایه سنوات هم ۳۴ درصد رشد کردهاند.
3. حق مسکن و حق تاهل: بدون تغییر از سال قبل، بهترتیب ۹,۰۰۰,۰۰۰ ریال و ۵,۰۰۰,۰۰۰ ریال در ماه باقی ماندند.
4. حق اولاد: با افزایش ۴۵ درصدی، برای هر فرزند ۱۰,۳۹۰,۹۶۸ ریال پرداخت میشود.
5. محاسبه بر اساس روزهای ۳۰ یا ۳۱ روزه: حقوق و پایه سنوات با ضرب دستمزد روزانه در تعداد روزهای واقعی ماه محاسبه میشود، اما مبالغی چون بن خواربار، حق مسکن، حق تاهل و حق اولاد در همه ماهها ثابتاند.
6. سایر سطوح مزدی: کارگرانی که سال قبل بیش از حداقلبگیران دریافتی داشتند، افزایش ۳۲ درصد بهعلاوه ۹,۳۱۶,۰۸۰ ریال را اعمال میکنند.
7. ساعت اضافه کاری حداقلبگیران: نرخ هر ساعت اضافهکار برای حداقلبگیران در سال ۱۴۰۴ حدود ۶۶۱,۵۴۴ ریال برآورد میشود.
8. قانونی بودن پرداختها: مصوبه شورای عالی کار برای تمام کارگاههای مشمول قانون کار الزامی است و تخطی از آن میتواند عواقب قانونی برای کارفرما داشته باشد.
با رعایت این موارد، میتوان دریافت که جدول حقوق ۱۴۰۴ کارگران و آیتمهای جانبی آن، به طور چشمگیری نسبت به سال گذشته تغییر کرده و باعث بهبود دریافتی کارگران حداقلبگیر و سایر سطوح مزدی شده است.
خواب خرگوشی شورای عالی کار/ «سبد معیشت» در مرز ۵۰ میلیون تومان
گرانیها محدود به برنج و حبوبات نیست؛ اقلام غذایی همه گران شدهاند، از لبنیات گرفته تا کالاهای پروتئینی همه گران شدهاند؛ از سوی دیگر، سایر هزینههای زندگی مثل تعرفههای برق، که نرخ آن ۱.۸ تا ۳.۲ برابر شده، هزینه ارتباطات، هزینههای حمل و نقل و هزینههای دارو و درمان به شدت گران شدهاند؛
در مجموع، سبد معیشت از اسفند ۱۴۰۳ که آخرین مصوبه دستمزد صادر شده، دچار یک تکانه شدید ۱.۸ برابری شده است. توجه داشته باشیم که هزینههای واقعی مسکن و نرخ واقعی کرایهخانهها در این محاسبات دخیل نشده است چون نرخ این شاخصها قابل احصا نیست.
براساس محاسبات ریاضی، سبد معیشت حداقلی که در اسفند ۲۸ میلیون تومان محاسبه شده بود، الان به مرز ۵۰ میلیون تومان رسیده است؛ خیلی دقیق بگوییم، نرخ آن امروز بیش از ۴۸ میلیون تومان است.
این ارقام براساس محاسباتیست که ۲۷ تیرماه و با استناد به آخرین قیمتها انجام شده است.
کارگری که ماهی ۱۴ یا ۱۵ میلیون تومان حقوق میگیرد یا بازنشستهای که بعد از سی سال عرق ریختن، دریافتیاش ۱۳ میلیون تومان است و لنگ انجام متناسبسازی یا چندرغاز وام است، برای گذران امور یک خانواده ۳ یا ۴ نفره باید چیزی حدود ۵۰ میلیون تومان داشته باشد.
کارگر جوان با دو شیفت کار هم به اندازه سبد معیشت حداقلی درآمد ندارد!
این معادله به شدت نابرابر است و هیچجوری ارقام آن با هم نمیخواند؛ در این میان شورایعالی کار، به عنوان نهادی که قانون وظیفه تعیین مزد و مستمری را بر عهدهاش گذاشته، از اسفندماه در خواب خرگوشی فرورفته؛
نه نشستی برگزار شده و نه صدایی از نمایندگان این شورا بیرون آمده آن هم در حالیکه حداقل مزد و مستمریِ طبقهی کارگر به پایینترین سطح در دهههای اخیر نزول کرده است.
